ΕΤΕΡΟΓΕΝEIΣ ΣΥΓΚΟΛΛΗΣΕΙΣ



Ετερογενείς συγκολλήσεις - Σκληρές κολλήσεις 

Στις ετερογενείς συγκολλήσεις χρησιμοποιείται ως μέσο συγκόλλησης διαφορετικό υλικό από τα προς συγκόλληση τεμάχια. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για συγκόλληση τεμαχίων από διαφορετικά υλικά.

 Τα προς συγκόλληση τεμάχια θερμαίνονται έντονα αλλά δεν φθάνουν στο σημείο τήξης και μόνο το συγκολλητικό μέσο τήκεται.


  ΕΙΔΗ ΣΚΛΗΡΩΝ ΚΟΛΛΗΣΕΩΝ


Τα συνη­θέστερα είδη σκληρών κολλήσεων είναι:
.Οι μπρουντζοκολλήσεις
Οι μπρουντζοκολλήσεις είναι κράματα χαλκού (Cu) και ψευδαργύρου (Zn), που πε­ριλαμβάνουν στη σύνθεσή τους μικρά ποσοστά κασσίτερου (Sn), αργύρου (Ag), νικελίου (Ni) κτλ., τα οποία δίνουν στην κόλληση χαμηλότερο σημείο τήξης, μεγαλύτερη αντοχή και βελτίωση της ρευστότητάς της. 
Ο παρακάτω πίνακας παρουσιάζει τα συνηθέστερα είδη μπρουντζοκολλήσεων και τις εφαρμογές τους.




·         

Οι ασημοκολλήσεις είναι οι σκληρές κολλήσεις, οι οποίες στη σύνθεσή τους περιέ­χουν άργυρο (Ag) σε ποσοστό πάνω από 8% και τα συνηθέστερα είδη τους φαίνονται στον παρακάτω πίνακα.




·         Ενώσεις φωσφόρου Σε ειδικές περιπτώσεις το ποσοστό σε άργυρο (ασήμι) μπορεί να ξεπεράσει και το 50%. Το κόστος των ασημοκολλήσεων είναι πολύ μεγαλύτερο από εκείνο των μπρουντζοκολλήσεων. Όμως οι άριστες ιδιότητές τους έχουν επιβάλει τη χρήση τους σε πολλές εφαρμογές που απαιτούν σκληρή συγκόλ­ληση σε χαμηλές θερμοκρασίες.
Μάλιστα, όσο μεγαλύτερο είναι το ποσοστό του αρ­γύρου (ασημιού) στη σύνθεση της ασημοκόλλησης, τόσο χαμηλότερο είναι το σημείο τήξης της και τόσο ευκολότερα «δουλεύεται». 
ΥΛΙΚΑ ΚΑΘΑΡΙΣΜΟΥ ΤΩΝ ΣΚΛΗΡΩΝ ΣΥΓΚΟΛΛΗΣΕΩΝ

Όπως σε όλα τα είδη συγκόλλησης, που είδαμε σε προηγούμενες παραγράφους, έτσι και στις σκληρές συγκολλήσεις, τα τεμάχια που θα συγκολληθούν χρειάζονται μηχανικό και χημικό καθαρισμό.
Ο μηχανικός καθαρισμός γίνεται συνήθως με λειαντικό τροχό, ατσαλόμαλλο, σμυριδόπανο ή άλλα κατάλληλα για κάθε περίπτωση μέσα.
Ο χημικός καθαρισμός των προς συγκόλληση επιφανειών στις σκληρές συγκολλήσεις γίνεται με αντιοξειδωτικά υλικά που σκοπός τους είναι:
·          Να καθαρίσουν τις προς συγκόλληση επιφάνειες από τις υπάρχουσες οξειδώσεις.
·         Να εμποδίσουν το σχηματισμό νέων οξειδίων κατά τη διάρκεια της συγκόλλησης.
·         Να διευκολύνουν την ομοιόμορφη εξά­πλωση της συγκόλλησης μεταξύ των επι­φανειών που θα συγκολληθούν.
Τα πιο συνηθισμένα υλικά καθαρισμού στις σκληρές συγκολλήσεις είναι:
·         Ο βόρακας
·         Το βορικό οξύ
·         Ενώσεις χλωριδίων και φθοριδίων

Είναι υλικά καθα­ρισμού κατάλληλα για θερμοκρασίες συγκόλλησης μικρότερες των 800°C (συνήθως
 σε θερμοκρασίες από 600 έως 800°C).

Στις περιοχές αυτές των θερμοκρασιών, όπως προαναφέρθηκε, δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ο βόρακας ή το βορικό οξύ, των οποίων η αντιοξειδωτική δράση αρχίζει σε θερμοκρασίες πάνω από τους 850°C.
Τα υλικά αυτά καθαρισμού (χλωρίδια και φθορίδια) διαλύουν και τα οξείδια του αλουμινίου και του χρωμίου. Άρα, είναι κατάλληλα και για συγκολλήσεις αλουμινίου με μπρούντζο, καθώς και ανοξείδωτων χαλύβων (οι οποίοι περιέχουν χρώμιο). Στο εμπόριο κυ­κλοφορούν και ως «βόρακες αλουμινίου».
Προσοχή: Οι ατμοί των χλωριδίων και ιδιαίτερα των φθοριδίων είναι δηλητηριώδεις και δεν πρέπει να εισπνέονται. Στους χώρους στους οποίους πραγματοποιούνται κολλήσεις θα πρέπει να γίνεται σωστός αερισμός



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Σημείωση: Μόνο ένα μέλος αυτού του ιστολογίου μπορεί να αναρτήσει σχόλιο.